Çiğdem Çelik şimdilerde söz ve bestesi tamamen kendisine ait olan “Mavi” adlı şarkısı ile, geliştirdiği yazılımla hazırladığı yapay zeka destekli klibiyle birlikte yeniden dinleyiciyle buluşturdu

Müzik hayatınızda nasıl bir yer tuttu? Bu yolculuk nasıl başladı?

Müzik aslında hayatımda hep vardı. İlkokuldan üniversiteyi bitirene kadar sürekli sahnedeydim. O yıllarda ailemden gizli piyano ve şan dersleri alıyordum. Sonrasında iş hayatına atılınca, sanki müzik burada kalmalıymış gibi düşünüp kariyerime yöneldim. Ama çocuklarım dünyaya geldikten sonra hayata, kendime ve ruhuma dair sorgulamalarım başladı. Önce arkadaşlarımızla kurduğumuz koroda yer aldım, ardından bireysel çalışmalarımı yoğunlaştırdım. Koro, ne yapmak istediğime karar vermemde çok önemli bir dönüm noktası oldu.

Sizi yeniden müziğe döndüren şey neydi?

Dağıstan’da Avarlar’ın mezar taşlarına yazdığı çok etkileyici bir söz vardır: “100 yaşına kadar yaşadı ama dünyaya gelmedi.” Bu söz beni çok etkiledi. Ben gerçekten dünyaya gelmek, kendime ait bir hayat yaşamak istedim. Müziğe yeniden dönüşüm biraz da bununla ilgiliydi. Kendimi ifade edebildiğim en gerçek alanın müzik olduğunu hissettim.

Müzikal yolculuğunuzda kimlerle çalıştınız?

Bu süreçte önce Timur Selçuk, ardından Dilek Türkan ile çalışma fırsatı buldum. İkisinden de çok şey öğrendim. Daha sonra Muhammed Yıldırır ile birlikte, içinde kendi bestelerimin de yer aldığı “Sentez” albümünü çıkardık. Türk müziğinin farklı türlerini bir araya getiren çok özel bir çalışma oldu benim için. Bestelerimden biri de bir filmde kullanıldı.

“Sarı Gelin” çalışmanızın hikayesi nedir?

“Sarı Gelin” türküsünü kadın cinayetlerine dikkat çekmek amacıyla seslendirdim. Klibini de tamamen kendim çektim ve montajladım. Bu çalışma, Türkiye Kadın Oyun Festivali kapsamında 11 ilde eş zamanlı açılışlarda yayınlandı. Çünkü ben müziği sadece “yapmış olmak” için değil; toplumsal konulara dokunabilmek, bir sese dönüşebilmek için yapmak istedim. O dönem elde ettiğim telif gelirlerini de LÖSEV’e bağışlıyordum.

Mühendislik geçmişinizle sanat arasında nasıl bir bağ kuruyorsunuz?

Aslında mühendislik bana disiplin ve üretim bakış açısı kazandırdı. Müziğe de aynı şekilde yaklaşıyorum. Bir şey üretmenin sadece kendiniz için değil, topluma katkı sağlayabilmesi benim için çok kıymetli. Bu yüzden yaptığım işlerin sosyal bir tarafı olmasına önem veriyorum.

Son dönem çalışmalarınızdan bahseder misiniz?

Soprano Burcu Hancı ile çalışmalarımı sürdürürken besteci ve orkestra şefi Oğuzhan Balcı ile tanıştım. “Mavi” ve “Sensiz” isimli teklilerim onun düzenlemeleriyle hayat buldu. Beste yaparken bazen ağzımdan çıkan birkaç nota ya da söz bir anda büyüyüp gerçek bir esere dönüşüyor. Çok değerli müzisyenlerle aynı sahneyi paylaşma şansı yakaladım. Son konserimiz Pera’da gerçekleşen yeni yıl konseriydi. Akademi Oda Orkestrası ile unutamayacağım bir gece yaşadık. Konserin geliri de Parıltı Görmeyen Çocuklara Destek Derneği aracılığıyla görme engelli çocukların eğitimine destek oldu.

“Mavi” adlı eserinizin sizin için özel bir anlamı var mı?

“Mavi”, toksik bir ilişkiden severek ayrılmak zorunda kalan bir kadının hikâyesini anlatıyor. Şarkıyı daha dinamik bir düzenlemeyle yeniden yayımlama kararı aldım. İlk olarak eski eşime dinlettim. Klibini ise yapay zeka araçlarıyla tamamen kendim hazırladım. Benim için çok keyifli ve içime sinen bir çalışma oldu. Dinleyicilerin de izlerken yüzlerinde bir gülümseme oluşacağını düşünüyorum.

Yapay zeka ve sanat ilişkisine nasıl bakıyorsunuz?

Yapay zekayı hayatımızın önemli bir parçası ve güçlü bir üretim asistanı olarak görüyorum. Doğru kullanıldığında insanın yaratıcılığını destekleyen, yeni kapılar açan bir alan. Bizi daha üretken ve daha yaratıcı bir geleceğe taşıyacağına inanıyorum